Królestwo Poznańskie leży w centralnej Europie na terytorum Wielkopolski Rzeczypospolitej Polskiej.
Geograficznie region Wielkopolski wyznacza zasięg dorzecza Warty, od północy ograniczany doliną rzeki Noteci oraz rozciągającymi się za nią puszczami. Noteć z powodu okalających je bagien już w czasach prahistorycznych stanowiła istotną barierę dla ludzkiego osadnictwa. Terytorium regionu obejmuje swym zasięgiem Pojezierze Wielkopolskie. (źródło: wikipedia.org)
Królestwo Poznańskie
Informacja dotycząca strategii przetrwania oraz upadku poprzedniego państwa
Na dziesiątki tysięcy lat przed obecną erą populacja określana mianem Atlantów lub – zgodnie z terminologią staroegipską – Amentów, podjęła działania polegające na ukryciu się oraz celowym zniszczeniu własnej wcześniejszej kultury, dorobku materialnego i pamiątek historycznych. Jako społeczność kierująca się zasadami religijnymi, jedność oraz odrębność wywodzono bezpośrednio od Boga.
Przyjęta strategia ukrycia została uznana za skuteczną, ponieważ w krótkim czasie udaje Nam się utworzyć niezależne państwo. Należy jednak wskazać, że poprzednia formacja państwowa – określana jako ostatnia zapomniana cywilizacja, znana z dzieł filozofa greckiego Platona – nie osiągnęła trwałości z powodu naruszenia przysięgi złożonej przez władcę i krąg założycielski.
Zgodnie z porządkiem ustrojowym, państwem miał rządzić jeden król. Władca ten nie był postrzegany przez inne nacje jako bóstwo (określenie to uznaje się współcześnie za nieprawidłowe), lecz jako człowiek obdarzony mocami nadprzyrodzonymi. Po narodzinach potomstwa król złamał pierwotną przysięgę, ustanawiając swoich synów równorzędnymi władcami. Powyższe działanie doprowadziło do upadku poprzedniego państwa.